Geschiedenis
Hoe het allemaal begon...
In augustus 2006 kwam Fred Heussen, uitbater van een vakantiecentrum aan zee, met een warme uitnodiging naar Veerle en Carol: de vraag om tijdens het allerheiligenverlof een vakantie te organiseren. Gerda sloot zich meteen enthousiast aan en wilde haar schouders mee onder dit project zetten.
Al snel rees de centrale vraag: “Tot welke groep gaan wij ons richten?”
Het idee groeide om een vakantie te organiseren die niet enkel ontspanning bood, maar ook een waardevolle integratie tussen kansarme en niet-kansarme kinderen mogelijk maakte.
Dankzij Gerda kwamen we in contact met Miet Jehoul, voorzitter van de Vincentiusvereniging ‘De Kleine Drempel’, en met Wim De Gendt, voormalig voorzitter van het OCMW. Hun steun, samen met het enthousiasme van de gemeenten Bocholt en Bree, gaf het initiatief vleugels.
Zo konden we twintig kansarme kinderen meenemen, aangevuld met zes betalende vakantiegangers. De groep bestond uit kinderen tussen vijf en twaalf jaar, die samen een unieke ervaring mochten beleven.
De organisatie AEP, en in het bijzonder de heer Van De Kerchove en Fred, zorgden ervoor dat het verblijf aan een gunstprijs kon worden aangeboden – een gebaar dat het goede doel ten volle ondersteunde.
Het ontstaan van onze naam...
Toen eenmaal de doelgroep was bepaald, gingen we op zoek naar een passende naam die onze missie zou weerspiegelen. Na wat zoeken stuitten we op het ratje Wiebe uit een bestaande boekenreeks. Wiebe is een klein ratje met een gehavend oor en een versleten rugzak, dat zijn weg zoekt in de goot. Zijn verhaal raakte ons diep: kwetsbaar, maar tegelijk moedig en vol veerkracht.
We vonden dit beeld bijzonder toepasselijk. Net als Wiebe dragen veel van onze kinderen een “rugzakje” met zich mee – vaak niet uit vrije keuze, maar door omstandigheden zoals financiële moeilijkheden of een beperking.
Daarom werd Wiebe de naam van onze organisatie. Een symbool voor kinderen die, ongeacht hun achtergrond of situatie, bij ons een warme plek vinden. Tijdens onze vakantieweken mogen zij gewoon zichzelf zijn, samen spelen, lachen en genieten van een tijd waarin zorgen even opzij mogen worden gezet.
Hoe het verder ging...
Na het bepalen van onze doelgroep begon ons trio aan een nieuwe uitdaging: het vinden van sponsors. We wilden immers niet alleen de heen- en terugreis bekostigen, maar ook hygiënisch materiaal, knutselmateriaal, een zwemactiviteit en andere onkosten. Zelfs voor iedere deelnemer werd een reistas voorzien, zodat niemand iets tekort zou komen.
Daarnaast was er nood aan voldoende begeleiding. Gelukkig vonden we die snel. De zoon en dochter van Carol brachten enkele vrienden mee, die zich spontaan en zonder enige vergoeding wilden inzetten voor dit avontuur. Ook de mama’s van Carol en Gerda wilden graag meegaan. Al snel kregen zij de liefdevolle bijnaam “de oma’s van Wiebe”, een titel die ze met trots droegen.
In het begin wisten we niet goed wat kansarmoede in de praktijk betekende. Dat leerden we gaandeweg: kinderen zonder tandenborstel, één tube tandpasta voor zes kinderen, geen winterjas, een tekort aan ondergoed, broeken of pantoffels. We zagen ook kinderen die hun reep chocolade verstopten tijdens het ontbijt, om later nog iets te kunnen eten wanneer de honger toesloeg. Hun verbazing was groot toen ze ontdekten dat ze meerdere boterhammen mochten eten – iets wat voor hen niet vanzelfsprekend was.
Ondanks deze confronterende realiteit ontstonden er tijdens het kamp prachtige momenten. Er werden vriendschappen gesloten, er werd gelachen en soms ook geweend. Voor ons als begeleiders is het telkens een fantastische week, maar tegelijk ook emotioneel zwaar. Toch kijken we elk jaar opnieuw met enthousiasme uit naar de volgende vakantie.
Een van de mooiste gevolgen is dat de kinderen elkaar na het kamp terugzien op school. Trots vertellen ze dan aan hun ouders: “Mama, dit is mijn nieuwe vriend van het Wiebe-kamp.”
Verandering van locatie...
In 2010 werden we genoodzaakt om een nieuwe verblijfplaats te zoeken. Na een tussenstop in Del-Huzo te Middelkerke, vonden we in 2011 een vaste en warme thuis in De Midwester te Koksijde.
Wiebe vandaag...
Vandaag is Wiebe uitgegroeid tot een volwaardige vzw die al talloze kinderen een onvergetelijke tijd heeft bezorgd. Dankzij onze inzet kunnen we regelmatig fijne activiteiten organiseren, waarin plezier, vriendschap en samenhorigheid centraal staan.
Binnen onze vzw hebben inmiddels heel wat vrijwilligers hun weg naar Wiebe gevonden. Elk van hen draagt op zijn of haar manier bij aan het succes van onze werking. Hun verhalen – hoe ze bij Wiebe terechtkwamen en wie ze zijn – kunt u ontdekken op onze pagina ‘Wie zijn wij?’.
Meer informatie over onze activiteiten vindt u hier.